Servigiller (Cupressaceae) ailesinden iğne yapraklı ağaç ve çalı formundaki taksonların ortak adıdır.Üremesi ancak ardıç kuşunun ardıç tohumunu yemesi ve tohumun kuşun midesindeki enzimlerle birleşmesi sonucunda dışkısının düştüğü yerde çıkabilen bir ağaçtır. Herdem yeşil, iğne yapraklıdır ve yapraklar sürgüne uçlu çevrel dizilidir. Erkek ve dişi çiçek kozalakcıkları yaprak koltuklarında yer alır. Kozalağın en uçtaki pulları arasında yer alan terminal durumlu 3 tohum taslağı vardır. Üsten bakılınca kozalak pullarının birleşme izleri üç kollu bir yıldızı andırır.

Genellikle ağaç, zaman zaman ağaççık ya da çalı halinde olan Baklagiller (Fabaceae) ailesinden akasyaya tropik ve subtropik bölgelerde, özellikle Avustralya, Amerika, Güney Afrika’da rastlanır. Bu bölgelerde yetişen 500 kadar türü olduğu bilinir. Hızlı gelişmeleri nedeniyle ağaçlandırmada, özellikle doğal yetişme ortamları dışında ılıman iklimlere sahip olan yerlerde, örneğin Akdeniz çevresinde kumulların durdurulmasında yaygın bir şekilde kullanılır. Bazı türleri de süs bitkisi olarak yetiştirilir.

Akçaağaçgiller (Sapindaceae) ailesinden akçağaç büyük ölçüde kuzey yarımküreye özgüdür ancak günümüzde güney yarımküreye de dağılmıştır. Anadolu’nun elverişli toprağı ve ikliminde de 11 değişik türüne rastlanır. Özellikle Karadeniz dağlarında, nemli aşağı kesimlerde ve Akdeniz’in yükseklerindeki doğal ormanlarda görülen akçaağaçlar 35 m’ye kadar boylanabilir. Gövde kabukları büyük levhalar halinde dökülen bu ağacın genç sürgünleri sık ve kahverengi tüylüdür. Yaprakları 3-5 lobludur.

Zakkumgiller (Apocynaceae) ailesinden, dünyada ılıman ve subtropikal bölgelerde süs ve peyzaj bitkisi olarak yetiştirilen çalı veya küçük ağaçtır. Genellikle Akdeniz çevresinde görülsede yaygın bir türdür. Ülkemizde Manisa, Çanakkale, Balıkesir, Muğla, Denizli, Aydın, Antalya, Mersin, Adana, Hatay, Adıyaman illerinde doğal yayılış göstermektedir. Gövdeleri dik, esmer renkli ve silindir şeklindedir. Yaprakları mızrak şeklinde, kısa saplı, karşılıklı veya üçlü dairesel durumlarda dizilmiştir.

Gülgiller (Rosaceae) ailesinden bir tür olan ahlatın ülkemizde doğal olarak yetişen 10 türe ait 18 taksonu vardır. Bu taksonların 7’si endemiktir. Sahamızda dikimi yapılan Pyrus salicifolia Pallas, ülkemizde karasal iklimin hâkim olduğu Doğu Anadolu Bölgesi’nde yayılış gösterir. Kurak, taşlı yamaçları seçen, kışın yaprağını döken, dikenli bir çalı veya 10 m’ye kadar boylanabilen bir ağaç olan ahlatın genç sürgünleri ipeksi gri tüylerle kaplı olsa da ilerleyen zamanlarda çıplaklaşır. Yaprak şekli dar mızraksıdan geniş mızraksıya kadar değişiklik gösterir.