Kayıngiller (Fagaceae) familyasından anavatanı Güney Avrupa ve Anadolu olan bir meşe türüdür. Ülkemizde Kuzeydoğu ve Doğu Anadolu dışında geniş bir yayılışa sahiptir. Kışın yaprağını döken, 25-30 m’ye kadar boylanabilen geniş tepeli bir ağaçtır. Yaşlı olanlarının kabukları gri-beyaz renkli, derin çatlaklıdır. Genç sürgünleri açık kahverengi veya kırmızımtırak kahverengi, çok yumuşak sık tüylüdür. Adını, bu sık tüylerinden alır. Tomurcukları 4 mm boyundadır ve etrafında çok sayıda kulakçık bulunur. Sürgün üzerinde eşit aralıklarla dağılmış yaprakları değişik boyut ve görünüştedir.

Genel yayılıışını Balkanlar, Rusya, İran ve Anadolu’da yapan İğdegiller (Elaeagnaceae) ailesinden bir türdür. Yaklaşık 6 m’ye kadar boylanabilen, kışın yaprağını döken kısa boylu dik ağaçlardır. Sürgünleri bazen dikenlidir. Genç sürgünleri gümüşi pullu iken yaşlı sürgünleri parlak kırmızı-kahverenginde ve çıplaktır. Yaprakları mızrak şeklinde 2,5-9 cm boyunda, üst yüzü gri yeşil, alt yüzü gümüşi renkte ve pulludur. İlkbaharda açan çan veya tüp şeklindeki çiçeklerden 1-3’ü demetler halinde bir arada bulunur. Dış kısmı gümüşi, iç kısmı sarı renkte ve hoş kokuludur.

Doğal olarak Batı Avrupa ve Kuzeybatı Afrika’da yayılış gösterir ancak günümüzde Avustralya’ya da dağılmıştır. Türkiye’de sahil ağaçlandırmalarında sıklıkla kullanılan, Çamgiller (Pinaceae) ailesinden, 30-40 m ye kadar boylanabilen bir ağaçtır. Düzgün gövdeli ve kalın kabukludur. Yaşlandıkça tepe formu genellikle daha geniş olur ve bozulur. Sürgünleri kalın, kaba ve sarımsı kahverengidir. Tomurcuklar büyük, silindirik oval şekillidir. Pulları kırmızı kahverengidir. Uç kısımlarında uzunca bir bölüm serbesttir.

Avrupa, Asya, Himalaya, Kuzey Amerika'da 40 kadar türü bilinen Huşgiller (Betulaceae) ailesinden huş ağacı örümcek ağı gibi ince dalları ve beyaz kabuğuyla özellikle kışın güzel bir görüntü verir. Türkiye'de Doğu ve Kuzeydoğu Anadolu'da, Nemrut Dağı krateri içerisinde 1800-3000 m yükseltilerde yetişir. Ilıman ve serin yerleri sever. Çoğunlukla 20-25 m boylarında, sarkık dallı bir ağaçtır. Gövdesi ilk zamanlar gri kahverengidir, daha sonra kabuk ayrılır ve beyazlaşır. Daha sonra bu bezeler kurur, yerlerini beyaz lekeler alır.

Çamgiller (Pinaceae) ailesinden sarıçam türü dünyanın en yaygın ağaçlarından biridir. Rusya’nın soğuk kuzey bölgelerinden Avrupa’nın önemli bir bölümüne ve Anadolu’nun tüm kuzey dağlarına kadar geniş bir alanda ve farklı iklim özellikleri altında yaşar. Sahil kesimlerinde kızılçamlar, daha yükseklerde karaçamlar, en yükseklerde de sarıçamlar büyük ormanlar kurar. 2600 m yüksekliğe kadar çıktığı görülür. Sarıçamlar, gövdenin üst kesimlerinde, parlak açık kahverengi kabuklarıyla diğer türlerinden hemen ayıt edilir.

Başta Ege Bölgesi olmak üzere, yer yer Akdeniz, çok sınırlı olarak da Karadeniz Bölgesinde Bartın ve Artvin civarında küçük ormanlar oluşturur. Çamgiller (Pinaceae) ailesinden olan fıstık çamının dünyadaki en geniş yayılış alanı Anadolu topraklarındadır. Kozalakları diğer çam türlerininkinden daha büyük, hemen hemen küre şeklinde, pulları odunlaşmış, parlak kahverengidir ve ortasında eşkenar dörtgen şeklinde bir kalınlaşma görülür. Ağacın tepe kısmı küçük yaşlarda yuvarlaktır fakat büyüdüğünde kolları şemsiye şeklini aldığı için ‘şemsiye çamı’ olarak da bilinir.

Baklagiller (Fabaceae) ailesinden erguvanın anavatanı Güney Avrupa ve Batı Asya’dır. Türkiye’de Marmara ve Ege bölgelerinde sık rastlanır, ama özellikle İstanbul ile özdeşleşmiş bir ağaçtır. Bizans ve Hristiyanlığın önemli simgelerinden olmuştur. Uzunca bir sap üzerinde, düz kenarlı, yürek şeklinde, her iki tarafı da tüysüz yaprakları, sürgünler üzerine almaşık dizilimlidir. Üstü koyu yeşil, alt yüzü mavimsi yeşildir. Gövdesinin tümünü kaplayacak şekilde ağacın ismini taşıyan renkteki çiçekleri yapraklardan önce açar. Çoğunlukla 2-10 m’ye kadar boylanır.

Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'nın sıcak-ılıman ve subtropikal bölgelerine yayılmış, Servigiller (Cupressaceae) ailesinden, uzun boylu, ince bedenli, herdem yeşil bir ağaçtır. Anadolu’nun güney bölgelerinde, sıcak ortamda yaşarlar. Doğal olarak Antalya-Serik ve Manavgat çevrelerinde yaşamlarını sürdürürler. Uzun boyu, koyu yeşil sürgünleri, düzgün ve dar tepesiyle uzaktan dahi kolayca tanınır. Yaprakları oldukça kısa, sürgünlere sıkı bir şekilde yapışıktır ve boyları 1-2 mm kadardır. Sürgünleri yuvarlak ya da dört köşelidir.

Zeytingiller (Oleaceae) ailesinden, türüne göre en fazla 10-30 m arasında değişebilen dolgun ve düzgün gövdeli yuvarlak tepeli ağaç türlerinin ortak adı olan dişbudak, yaprak döken veya her dem yeşil olabilen ağaç ya da çalı formundadır.  Ilıman bölgelerde ve Kuzey yarımkürenin subtropik alanlarında yayılış gösteren yaklaşık 60 türü vardır. Anadolu’nun bazı yerlerinde çok az sayıda bulunan dişbudak su basar ormanlarını oluşturan ağaçlardan biridir.

Çamgiller (Pinaceae) ailesinden Kuzeybatı Afrika, Akdeniz havzası ve Hindistan’da yayılış gösteren, günümüzde Avrupa’ya da dağılmış, herdem yeşil ağaçlardan oluşan bir cinstir. Ortalama ömürleri 1000 yıl kadardır, 40 metre boya ve 2 metre çapa kadar büyüyebilirler. Uzun sürgünler dağınık yaprakları taşır, kısa sürgünlerde ise yapraklar halkavi biçimdedir. İğne yapraklar genellikle üç köşeli, yatay kesitlerinde bitişik iki adet reçine kanalı bulunmaktadır. Yapraklar uzun sürgünler üzerinde tek tek, seyrek ve dağınık olarak dizilirler.